! ROZDZIAŁ PIERWSZY !

 UWAGA ! Pierwszy rozdział znajduje się w tej zakładce , gdyż został przez przypadek usunięty ! Przepraszamy za wszystkie utrudnienia :) Mamy nadzieję że nie sprawi to większego problemu .... 

*Nina POV*

Chłodny wiatr rozwiewał moje włosy . Jechaliśmy już od dobrych trzech dni , a na horyzoncie wciąż nie było widać O Donell . Termometry wskazywały ponad 30 stopni  . Z tego powodu postanowiliśmy zatrzymać się w przydrożnym barze .

Po otwarciu drzwi uderzył nas mocny zapach alkoholu i dymu papierosowego . Mimo tego weszłyśmy do dusznego pomieszczenia . Zajęliśmy stolik przy oknie , by chociaż trochę zminimalizować odór .

- Następny przystanek O Donell …. – powiedziała niepewnie Amy .

- O ile tam dojedziemy – stwierdziła zmęczona podróżą Natalie .

- Kto teraz zastąpi Nat i poprowadzi samochód ? – spytała Eliza , popijając zimną colę .

- Dziewczyny teraz moja kolej ! – powiedziała uradowana Amy

- Ej Natalie , jak nie skończymy w krzakach to będzie dobrze . – szepnęła Nina .

- Ha ha ha … bardzo śmieszne . – odezwała się Amy .  Nagle dziewczyny usłyszały czyjeś krzyki dobiegające z parkingu , wszyscy ludzie wybiegli z knajpy by zobaczyć co się dzieje na zewnątrz . My uczyniliśmy to samo , wybiegłyśmy za tłumem . Tam zobaczyliśmy jakiegoś dziwnego człowieka kłócącego  się z kierownikiem baru .

- Niech pan mnie puści ! Ze mną dzieje się coś złego ! Mój przyjaciel zja … zjadł mojego syna ! – zaszlochał mężczyzna – on też zaraził się tym wirusem … tylko że on stał się czymś innym  … ja też się tym staje . – wykrzyczał przez płacz .

*Elizabeth POV*

By łam bardzo zmęczona , więc ostatnia wybiegłam z knajpy . Zaspana dostrzegłam coś co mnie przeraziło .  Skóra faceta który ciągle krzyczał była w kilku miejscach całkowicie zdarta , aż do mięśni . Całe jego ciało pokrywała krew , był bardzo blady . Oczy tego człowieka stały się mgliste , a źrenice strasznie duże i czerwono-krwiste . To było obrzydliwe i nieludzkie !

Taki widok zawsze mnie brzydził , lecz nie moje przyjaciółki .

- Niech ktoś zadzwoni po karetkę – krzyknęłam .

- Ale jak ??!! Tu nie ma zasięgu ! – burknął chłopak przyglądający się tej całej sytuacji , był on całkiem przystojny . Starałam się na niego nie patrzeć , lecz nie dało się oderwać on niego wzroku .

- To niech ktoś zawiezie go do szpitala !

*Amy POV*

Do zawsze kręciły mnie takie tajemnicze sytuacje .

- My to zrobimy ! – krzyknęłam bez namysłu , zresztą jak zawsze .

- Że co ?!  - wrzasnęła Elizabeth , wszystkie oczy kierowały się w jej stronę .

- To jest zwariowany pomysł ! – stwierdziła Natalie – ale nie głupi ! – spojrzałam niepewnie na Ninę , z nadzieją że ona równie mnie poprze . Choć nie ukrywam że wisi mi to , bo i tak zrobię swoje .

- Ja jestem za Amy – odezwała się Nina .

- To przegłosowane ! -  rzekłam .

- Ughhhhh ….. – westchnęła Eliza .

*Natalie POV*

Podeszłam do faceta , chwyciłam go za ramię , odciągając lekko do tyłu .

- Pan pójdzie z nami – rzekłam łagodnie . Mężczyzna nic nie odpowiedział  posłusznie skierował się w stronę samochodu stojącego tuż obok . – dziewczyny na co czekacie ? Idziemy ! – one także uczyniły to co im kazałam .

Przed wejściem do auta Elizabeth kłóciła się ze mną kto zajmie miejsce z tyłu pojazdu , gdyż ona panicznie bała się Nawego pasażera .

Amy pierwszy raz prowadziła samochód , więc usiadłam z przodu żeby jej dopilnować i żeby uniknąć wypadku . Nina z niezadowoloną Elizą zajęły miejsca z tyłu pojazdu , obok tajemniczego mężczyzny . W pewnym momencie moje ciekawość nie wytrzymała.

-Może nam pan wyjaśnić o co tu chodzi ? -spytałam. Mężczyzna westchnął , i zaczął opowiadać.

-Jestem naukowcem - powiedział. - To, co stworzyłem mogło mnie zabić

*Elizabeth POV*

To była historia niczym z horroru. Napotkany facet stracił dziecko. Ukochany syn został zjedzony przez jego najlepszego przyjaciela.

*Amy POV*

Im dłużej Andrzej opowiadał swoją historię , coraz bardziej nie mogłam się skupić.  Pierwszy raz prowadziłam samochód i wiedziałam, że to duża odpowiedzialność, ale nie potrafiłam myśleć o drodze przede mną.

-Ta historia jest niedorzeczna! Opowiada nam pan jakiś film , to nie mogło się wydarzyć -odparła zdenerwowana i blada Elizabeth. Widać było, że przyjaciółka bała się tej historii i tego faceta. Odwróciłam się, żeby ją pocieszyć i już miałam coś powiedzieć, kiedy dziewczyny zaczęły krzyczeć "HAMUJ!" W ostatnim momencie spojrzałam na drogę i udało mi się zatrzymać pojazd przed … CND