Through The Dark : Rozdział 3. Początek niemożliwego

Gdy tylko wszyscy znaleźliśmy się w schroni usłyszeliśmy my trzask. Nie wiem ile trwało ale gdy wyszliśmy zauważyłem księżyc i ….

*Robert POV*

... coś czego nie dało się opisać . Dachy nie pokrywały już domów , auta walały się po ulicach jak małe zabaweczki a drzewa powyrywane z ziemi uniemożliwiały przejazd jakiegokolwiek pojazdu . Nie było widać ani jednej żywej duszy . Myślę że w tych ruinach roi się od ofiar … biedni ludzie , rozejrzę się , może znajdę jakąś osobę .

*Diana POV*

- Rob wyszedł już 30 minut temu , martwię się o niego - rzekłam chodząc od jednej ściany do drugiej .

- Ej , wszystko w porządku ? – spytała mnie jedna z dziewczyn .

- Nie , nic nie jest kurde w porządku ! – odparłam zezłoszczona . Dziewczyna która mnie zagadała miała długie brązowe włosy i śliczne niebieskie oczy , teraz przepełnione strachem, smutkiem i współczuciem. – wybacz mi nie chciałam , tylko ta sytuacja – zaczęłam się tłumaczyć .

- Ok. , ok. , rozumiem . Jestem Natalie . – uśmiechnęła się do mnie delikatnie . a ten uśmiech przywodził mi na myśl małe stokrotki w blasku pierwszych promieni słońca .

-Ja jestem Diana , miło cię poznać –odparłam i mimo wolnie też się uśmiechnęłam . Naszą rozmowę przerwały jakieś krzyki .

- Co się tu dzieje ? - spytałam , podchodząc do dziewczyny która krzyczała na jakiegoś młodego chłopaka .

- Amy o co tu chodzi ? -spytała Nat domniemaną Amy .

- Philip chce iść poszukać Roberta , a ja próbuje wybić mu to z głowy – odparła brunetka . Spojrzałam na chłopaka mniej więcej w wieku Roba. Aż strach pomyśleć że miałabym pozwolić mu wyjść .

- Nie ma mowy –odparłam stanowczo .

- Ale ja jestem prawie dorosły - burknął chłopak .

- Prawie ? No chyba nie - stwierdziła Nina - dziecko ty masz dopiero 14 lat !

-Ale...ale...- Philip zaczął się jąkać - A ty ruda się nie odzywaj !

-Phil posłuchaj jestem pewna że Robert za chwilę wróci. - powiedziała Nat i jak na potwierdzenie tych słów do pomieszczenia wszedł Rob.

*Sam POV*

Wszyscy ucieszyli się na widok Roba , ja również . Był on zmarznięty , nie dziwie mu się , na zewnątrz było okropnie zimno .

- Może usiądź – zaproponowałem , robiąc miejsce pomiędzy mną a Eliz . – Cały się trzęsiesz .

- Jak tam jest ? Czy możemy bezpiecznie wyjść ? – spytała wystraszona Elizabeth .

- Obawiam się że nie ….. tam jest okropnie zimno , wszystko jest zniszczone …… - odpowiedział Rob . Wyjaśnił na dokładnie co tam zobaczył , to było straszne .

*Amy POV*

- Chodcie , zaprowadzę was do pokoi w których możecie się dziś przespać- powiedziała Diana . - Nie są one duże , będziecie musieli ścisnąć się po kilka osób .

- No to może dziewczyny razem i chłopcy razem ? – zaproponowała Nina .

- Super , mi to pasuje . Choć nie wiem czy mogę zostawić Phila samego …. – oznajmiłam przejęta

- Przecież on będzie w pokoju obok , nic mu nie będzie – powiedziała Diana . Ruszyliśmy korytarzem za Dianą . Wszyscy byli przejęci całym zdarzeniem , lecz nie SId . Jemu było wszystko obojętna … jego oczy ciągle skierowane były na Nine… , która szła obok mnie .

W końcu znaleźliśmy się w pokojach . Niestety , ale zamiast łóżek były rozkładane fotele . Nie był to może szczyt luksusu , jak w 5-cio gwiazdkowym hotelu , ale mimo tego było przytulnie .

-Diano dlaczego tu są tylko trzy łóżka ? -spytałam zdziwiona .

-A no tak , mam jeszcze jeden pokój , no więc reszta dziewczyn i chłopcy pójdą tam spać -odparła Diana

*Nina POV*

- To ja mogę spać w jednym pokoju z Natalie . Co ty na to Nat ? - spytałam przyjaciółkę.

- Dobrze , jak chcesz .

Dina zaprowadziła nas do następnego pokoju dużo większego niż poprzedni , były tu cztery rozkładane fotele . Pokój , a właściwie to pomieszczenie było strasznie puste i zimne . Nie panował tu ciepły nastrój . Jedyne światło dawała malutka lampka która co chwila migała . W pomieszczeniu nie było żadnych kolorowych barw , szarość i ponurość wypełniała każdy kont . Fotele były o wiele bardziej zniszczone niż w pokoju obok . Gdy postawiłam pierwszy krok , przekroczyłam próg , gdy znalazłam się w pomieszczeniu zemdliło mnie . Wszystko było by ok. , gdyby nie ten zapach . Mocny zapach stęchlizny i starości wypełniał pomieszczenie . Przeszły mnie ciarki , wolałabym nie myśleć kto , a właściwie co tu kiedyś spało .

Za mną do środka weszła Nat . Jej mina też nie wyrażała żadnych pozytywnych emocji , właśnie przeciwnie .

- Na co czekacie ? Zajmijcie sobie jakiś fotel , a ja pójdę po dwójkę chłopców . Jest już późno , jutro czeka nasz ciężki dzień . – rzekła Diana , po czym wyszła z pomieszczenia . Z niechęcią podeszłam do fotela tuż obok wyjścia i zerknęłam na niego . Wyglądał nie najgorzej w porównaniu z pozostałymi . Usiadłam ostrożnie , fotel się zapadł , a w powietrzu zaczął się unosić kórz , Zerknęłam na Nat , dziewczyna również siedziała , naprzeciwko mnie .

-Nie podoba mi się tu Nat. – powiedziałam ze strachem w głosie .

-Wiem mi też nie ale nie mamy innego wyjścia - odparła Natalie .

- Boję się …… a co jeśli zostaniemy tu na zawsze ? – mój głos wyraźnie zmienił ton .

- Nie myśl o tym , wszystko będzie dobrze …… Ej ciekawe kogo przyprowadzi Diana ? –spytała Natalie , by rozluźnić panującą atmosferę . W tej samej chwili zza drzwi wyłonił się Sam a za nim Sid . Byłam zszokowana gdy zobaczyłam tego uśmiechniętego , zielonookiego bruneta . Gdy go pierwszy raz zobaczyłam wiedziałam że się nie polubimy .

- No to ja was zostawię , prześpijcie się a rano zobaczymy co będzie dalej . – oznajmiła Diana , zamykając za sobą drzwi . Chłopcy spojrzeli na siebie niepewnie i usiedli na pozostałych dwóch fotelach . Przez kilka minut panowała totalna cisza , jedyny odgłos dochodził z lampy . tą niezręczną cisze przerwał Sid .

- Nat a jak tam twoja siostra ? Nadal zabiera twoje rzeczy bez pytania ?

- Ona nie żyje – odpowiedziała moja przyjaciółka z nutą smutku w głosie .

- Bardzo mi przykro … ja nie wiedziałem …

- Nie chcę o tym mówić …. – rzekła smutna Nat . Spojrzałam na nią , jej oczy wypełniły się smutkiem , jak wtedy , w samochodzie .

- Może poznajmy się lepiej co ? – zaproponował Sam , próbując rozkręcić towarzystwo . – To jakiej muzyki słuchacie ?

- Ja kocham Linkin Pank – powiedziała Nat , ja się wstrzymałam i siedziałam cicho .

- Żartujesz ?! Ja tak samo ! …. – i tak zaczęła się rozmowa pomiędzy Nat a Samem . Siedzieli obok siebie i zachwycali się tym zespołem . Wyglądało to jakby zapomnieli oni o tym co się stało , zapomnieli o nas , zatracili się kompletnie w rozmowie , w świecie Linkin Pank .

Moje ciało było strasznie zmęczone i przemarznięte . W pomieszczeniu było okropnie zimno . Gdybym miała jakąś bluzę ….. no właśnie bluzę ! Zastanawiałam się co stało się z naszymi rzeczami . W samochodzie miałam wszystkie oszczędności przeznaczone na ten wyjazd , a gdzie on teraz jest ? Nikt tego chyba nie wie . Chcąc uwolnić się od tych wszystkich myśli postanowiłam że spróbuje zasnąć , choć to nie będzie łatwe .

-Nina? A ty jaką muzykę lubisz ? –nade mną staną Sid, nie miałam ochoty z nikim rozmawiać , a już szczególnie z nim .

- Jakąś !-odparłam a po chwili dodałam - Mógł byś mnie zostawić w spokoju jestem zmęczona.

- Chciałabym cię tylko lepiej poznać , kto wie ile ty będziemy - odpowiedział szydersko - ja słucham rapu .

- O widzisz a tak się składa że ja czegoś innego ! – burknęłam i odwróciłam się do niego plecami .

- Jesteś bardzo ładna , inna niż reszta dziewczyn .... - rzygać mi się chciało , gdy on to wypowiedział

-Miło że tak mówisz ale zostaw mnie w spokoju.-odparłam sarkastycznie .

- Z tego co dzisiaj widziałem w cukierni to lubisz słodycze .

- A kto nie lubi ?!

- Możesz przestać być taka niemiła , ja chcę cie tylko lepiej poznać .

- Ja jestem niemiła ? No chyba nie – rzekłam .

- Nina uspokój się , wiem że każdemu jest ciężko , Sid chce tylko porozmawiać - do naszej wymiany zdań przyłączyła się Nat, najwyraźniej broniła chłopaka .

- Przepraszam was wszystkich , ale nie mam ochoty z nikim gadać ! Czy to tak trudno to zrozumieć ?

- Nina nie spinaj się tak – wtrącił się Sam .

- Jak mam się nie spinać ! Jesteśmy w jakimś nieznanym nam miejscu , huragan zabrał nam nasze rzeczy Nat to nie przelewki ! –wykrzyczałam .

-Dobra nie ma co tego ciągnąć idziemy spać dobranoc.-powiedziała lekko zezłoszczona Nat i położyła się na jednym z foteli, zrobiła to z taką lekkością , jakby nie zdawała sobie sprawy z tego co tu kiedyś spało .

-Dobranoc . -odpowiedziałam z chłopcami i z niechęcią położyłam moją głowę na legowisku . Po chwili powieki zrobiły się ciężkie i same się zamknęły . Ta noc była ciężka . Koszmary i zimno towarzyszyły mi przez cały czas .

*Philip POV*

Obudziłem się wcześnie. Zacząłem rozglądać po pokoju , gdzie był tylko fotel na którym spał jeszcze Rob , surowe ściany i sucha drewniana podłoga. Nawet nie chcę sobie wyobrażać jak wygląda miasto, mi jest tu dobrze … choć gdyby się dłużej zastanowić brakuje mi konsoli , telefonu , TV i komputera . Ale za to są ładne dziewczyny .

Nudziło mi się strasznie , wszyscy jeszcze spali , więc postanowiłem że sam sprawdzę jak jest na zewnątrz , przecież jest widno . Na palcach wyszedłem z pokoju i skierowałem się w stronę wyjścia. Niestety los chciał bym wpadł na …